Waar AI ons weken scheelt, en waar het ons tijd kost

Bij een migratie van een grote site naar een nieuwe versie van ons bouwsysteem stonden we voor een paar honderd pagina’s die allemaal gecontroleerd moesten worden. Handmatig: iemand klikt elke pagina langs, vergelijkt met de oude versie, noteert wat er verschoven is. Reken op dagen. Saaie dagen ook, en juist daarin kijk je op pagina 180 minder scherp dan op pagina 3.

We hebben er toen een script omheen gebouwd dat van elke pagina voor en na een screenshot maakt, ze over elkaar heen legt en alleen de verschillen meldt. Dat script schrijven kostte een middag, met AI als hulpje bij het uitzoekwerk. Daarna deed het in twintig minuten wat anders een week had gekost, en het miste minder.

Dat is voor ons het eerlijke antwoord op de vraag wat we met AI doen. Het schrijft geen websites. Het haalt het stomme werk weg dat tussen ons en het echte werk in zit.

 

Waar het wél verschil maakt

Het meeste van onze winst zit in dingen die een klant nooit ziet.

Automatiseringen, bijvoorbeeld. Wanneer een offerte wordt goedgekeurd, moet er een project worden aangemaakt, een factuurregel klaargezet, een map ingericht en een taakverdeling gemaakt. Dat was een half uur klikken en er ging altijd wel iets mis. Dat loopt nu vanzelf, gebouwd met tooling waar AI het schrijfwerk van heeft versneld.

Ook uitzoekwerk gaat sneller. Een foutmelding in een plugin, een rare interactie tussen twee stukjes code, een filter dat niet werkt zoals het zou moeten: vroeger een uur zoeken op forums, nu vaak binnen tien minuten een richting om te testen. Let op het woord testen. Wat eruit komt klopt lang niet altijd, maar het geeft je een startpunt in plaats van een leeg scherm.

En eerste versies. Een ruwe opzet van een stukje code, een structuur voor een pagina, een lijst met vragen voor een intakegesprek. Nooit het eindresultaat, wel een goede springplank.

 

Waar we er vanaf blijven

Teksten schrijven op iemands site is er zo een. Niet uit principe, maar omdat je het ziet. Er zit een bepaald ritme in AI-teksten, een soort gladde afwisseling van korte en langere zinnen, waar geen mens ooit zo praat. Bezoekers kunnen dat misschien niet benoemen, maar het voelt onpersoonlijk, en op de pagina waar iemand moet besluiten of hij jou vertrouwt is dat het laatste wat je kunt gebruiken.

Datzelfde geldt voor beeldmateriaal. Een gegenereerde foto van een blij team in een kantoor dat niet bestaat, doet precies het tegenovergestelde van wat je wilt. Er is één uitzondering die ik oprecht vind kloppen: als je een vrijwilliger bent die het clubblad in elkaar zet en het alternatief is een lelijke stockfoto, dan is zo’n tool prima. Maar voor een bedrijf dat serieus genomen wil worden ligt de lat hoger.

En dan het belangrijkste: de keuzes. Wat moet er bovenaan de homepage staan. Welke dienst zetten we voorop, ook al levert die minder op, omdat mensen daarop binnenkomen. Of we het formulier korter maken of juist langer, zodat je minder maar betere aanvragen krijgt. Daar heb je iemand voor nodig die het bedrijf van de klant begrijpt. AI kan die keuze mooi opschrijven nadat je hem gemaakt hebt, maar hij maakt hem niet voor je.

 

Wat het betekent voor wat je betaalt

De eerlijke consequentie van dit verhaal is dat wij sommige dingen sneller doen dan drie jaar geleden, en dat je daar iets van terugziet. Niet doordat een website ineens de helft kost, want het denkwerk is niet minder geworden. Wel doordat er meer van het budget naar dat denkwerk gaat en minder naar uitvoerend geklik.

Ik merk dat ik daar zelf ook wat aan moet wennen. Bijna elke week heb ik het gevoel dat het niet snel genoeg gaat en dat we nog van alles kunnen automatiseren dat we nu nog met de hand doen. Dat gevoel gaat waarschijnlijk niet weg. Maar het levert wel elke keer een stukje op dat we daarna niet meer hoeven te doen.